Każdy, kto chociaż trochę używa rozumu szukałby wyjścia z opresji śmierci.

Jedynie Chrystus w Kościele rozwiązuje człowiekowi ten bolesny problem. Prawie wszyscy mieszkańcy ziemi już o tym wiedzą. Ale „urok marności” przysłania nam prawdę. Szukamy i łudzimy się, że bez Boga znajdziemy lekarstwo na śmierć.

Tymczasem tylko Chrystus w Kościele „ma słowa życia wiecznego”. Nikt i nic poza Nim nie da ci życia po śmierci; i tak będzie juz do końca czasów. „Poza Kościołem nie ma zbawienia” – tę prawdę przypomniał Sobór Watykanski II, a w ostatnim czasie Jan Paweł II w dokumencie „Dominus Jesus”.

Kościół jest bramą do życia. Kto wejdzie przez nią – otrzyma życie wieczne. Jakże ważną więc rzeczą jest słuchać głosu Kościoła, być Mu posłusznym, nie negować potrzeby Jego istnienia i przynależeć sakramentalnie do tej wspólnoty, której głową jest sam Jezus Chrystus. Jakże ważną więc rzeczą będzie umrzeć we wspólnocie Kościoła, bo tylko wtedy na pewno otrzymamy spokojną wieczność.

W listopadzie idę na cmentarz, by się modlić za moich bliskich. Oni już wszystko wiedzą. Tylko szkoda, że nie przyjdą nam o tym powiedzieć. Ale czy to coś pomogłoby? Skoro Ewangelii nie słuchają, to nawet, gdyby Anioł z nieba przyszedł i tak to nic nie pomoże. Przecież przyszedł juz do nas sam Boży Syn i powiedział nam całą prawdę, a człowiek i tak swoje. Ale tylko do śmierci. Bo potem okaże się kto faktycznie miał rację.

Pochylamy sie nad tajemnicą kruchości ludzkiego życia. Gdyby nie ta nadzieja od Boga to marnością byłby człowiek. Nasza wiara katolicka naucza, że dusza ludzka nigdy nie umiera. Człowiek nawrócony idzie do nieba. Ten zaś, kto Boga odrzucił tu na ziemi sam wyrokuje sobie piekło.

I jeszcze jest czyściec. Katechizm Kościoła Katolickiego na temat czyścca pisze tak:
„Ci którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świetość konieczną do wejścia do radości nieba”.

Tylko modlitwa Kościoła skraca duszom karę czyścca i wyzwala je ku pełni życia. Dlatego w dniach listopada pomagamy naszym bliskim zmarłym przez modlitwę. Najbardziej skuteczną modlitwą jest oczywiście ofiara Eucharystii. Inne formy to: odpust zupełny (od 1 do 8 listopda możemy go zdobyć codziennie), wypominki, różaniec, cierpienie, dobry uczynek.

Warunki otrzymania odpustu zupełnego:
- stan łaski uświęcającej (uzyskujemy go przez spowiedź)
- przyjęcie Komunii św.
- całkowita wolność od przywiązania sie do jakiegokolwiek grzechu
- nawiedzenie cmentarza
- warunek modlitewny: Wyznanie wiary, Ojcze nasz, dowolna modlitwa w intencjach Ojca św.

Wypominki
W wypominkach wypisujemy imiona i nazwiska zmarłych na kartkach, by później w kościele odczytać je przed Bogiem i pomodlić się o pełnię życia wiecznego dla tych wymienionych dusz.

Kartki na wypominki będzie można zabierać w naszej kaplicy i oddawać w następnych dniach w kościele lub w biurze parafialnym. Prosimy, by nazwiska wypisywać bardzo czytelnie. Ofiary składane z tej racji będą przeznaczone na cele parafialne.
Do 8 listopada codziennie po Mszy sw. o godz. 18.00 będzie Różaniec z Wypominkami za zmarłych. W pozostałe dni listopada wypominki przed i po Mszy św.

Nabożeństwa na cmentarzach

01.11.2003 (sobota) - Uroczystość Wszystkich Swiętych
godz. 13.00 - cmentarz wojskowy Ahlem
godz. 14.00 - Misburg i Seelhorst
godz. 15.00 - Bothfeld i Ricklingen

02.11. 2003 (niedziela) - Dzień Zaduszny
godz. 15.00 - Lahe - średnia kaplica (mittlere Kapelle) wraz ze Mszą św., procesją i wypominkami oraz poświęceniem grobów.