![]() |
||||||||||||||||||||||
|
|
Święto
Ofiarowania Pańskiego Miesiąc luty rozpoczyna się ważnym wydarzeniem z życia Jezusa i swiętej rodziny. Otóż stosownie do prawa żydowskiego 40-go dnia po Bożym Narodzeniu - ten dzień przypada na 2-go lutego, Maryja udała się do świątyni w Jerozolimie, aby podziękować Bogu za urodzenie Syna, oraz złożyć ofiarę za swoje oczyszczenie. Aby wypełnić prawo, Maryja nie musiała brać ze sobą Jezusa. Fakt, że wzięła Go ze sobą, świadczy o tym, iż pragnęła w sposób szczególny ofiarować Go Bogu i ukazać nam Jezusa jako dar dla Boga za zbawienie świata. Dlatego pelna nazwa tego święta brzmi: Święto Ofiarowania Pańskiego. |
|||||||||||||||||||||
|
Zwyczaj przychodzenia do kościoła ze świecami wziął
się stąd, że starzec Symeon, gdy zobaczył czterdziestodniowego Jezusa, rozpoznał
w nim Boga i nazwał to Dziecko "światłem na oświecenie pogan". Światło, a więc i świece to symbol Jezusa Chrystusa. Później powstał zwyczaj, by poświęcone w tym dniu świece zapalać przy konających, aby pamiętać że wtedy, gdy nasze ziemskie życie zasnuwa ciemność śmierci, Chrystus przeprowadza nas do światłości życia wiecznego. Zapalano te świece także podczas burzy, dla ochrony przed gromami - stąd nazwa "gromnice". W czasie Mszy świętych 2-go lutego będziemy święcić świece. Przynieśmy do kościoła świece od chrztu św., od I Komunii św., zostaną znowu poświęcone. Powinniśmy je zapalać w wżznych chwilach naszego życia. Będą one przypominać nam o Światłości świata - Jezusie Chrystusie. |
||||||||||||||||||||||
|
Aktualności
Św.
Ofiarowania Pańskiego
|
|
|||||||||||||||||||||